നൂലുപോട്ടിയ പട്ടം ലക്ഷ്യമില്ലാതെ
ആകാശനീലിമയില്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ വരച്ചു. ആകാശ മേഘങ്ങളിലെ ആള്‍രൂപങ്ങള്‍ വന്നു
അവ ഓരോന്നായി മായ്ച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചിലത് രൂപങ്ങള്‍ മാറി വന്നു..! പട്ടം
പറന്നു പറന്നു ഏഴു മലകളും താണ്ടി തണുപ്പുള്ള പ്രഭാതത്തില്‍ അവളുടെ കയ്യില്‍
എത്തിച്ചേരാന്‍ കൊതിച്ചു..! മഞ്ഞു കാലമായിരുന്നു. റോഡരുകില്‍ നിരനിരയായി
നിറുത്തിയിരുന്ന കാറുകള്‍ എല്ലാം മൂടല്‍മഞ്ഞിലാണ്. ജനാലയഴികള്‍ക്കിടയിലൂടെ
മുറ്റത്തെ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ കണ്ണുകള്‍ പരതിയപ്പോഴാണ് കീറിപ്പറഞ്ഞ പട്ടം ശ്രദ്ധയില്‍
പെട്ടത്. തന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട റോസാച്ചെടിയുടെ മുള്ളുകളില്‍ തറച്ചു
നില്‍ക്കുന്ന വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ നശിച്ച പട്ടത്തെ വലിച്ചെടുത്തു ഒടിച്ചു
റോടരുകിലെ ഓടയിലേക്കെറിഞവള്‍..! പ്രണയസൗഭാഗ്യങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട പട്ടം
പടിഞ്ഞാറോട്ടൊഴുകി അറബിക്കടലിലലിഞ്ഞു..!!
Tuesday, October 27, 2015
Monday, October 26, 2015
നിലാവ്..
രാത്രിയുടെ തുടക്കത്തിലായിരുന്നു... ആകാംക്ഷയോടെ മൊബൈലില്‍
നോക്കിയിരുന്നു... സമയം 8:57... അവന്‍റെ ചിന്തകളില്‍ വിഷാദത്തിന്റെ
ചുരുളുകള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നു.. സന്ധ്യയായി.. ആകാശത്ത്‌ ഒരു നക്ഷത്രം
ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.. കണ്ണുകളടച്ചു ആ നക്ഷത്രത്തെ കുറിച്ചു സ്വപ്‌നങ്ങള്‍
കാണാന്‍ തുടങ്ങി... കയ്യെത്താ ദൂരത്തു നില്‍ക്കുന്ന ആ പ്രകാശഗോളത്തെ
കരവലയത്തിലാക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ കൊണ്ടു. മനസ്സില്‍ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു... ഈ
സന്ധ്യ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കും ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തു ദുഖിക്കാന്‍, ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തു
കരയാന്‍.. നഷ്ടമാകുന്ന ആ സുന്ദര നിമിഷത്തെ കുറിച്ചു വിലപിച്ചു നിരാശനായി
നിലാവിന്‍റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം തേടി നടന്നു...!!
https://www.facebook.com/isakkisam
https://www.facebook.com/isakkisam
Thursday, October 22, 2015
ജനവാതിലുകള്‍..
മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ
വഴിതെറ്റിവന്ന സൂര്യരശ്മി
വിജനതയുടെ വിദൂരതയില്‍
നിന്നെത്തിനോക്കി.
വഴിതെറ്റിവന്ന സൂര്യരശ്മി
വിജനതയുടെ വിദൂരതയില്‍
നിന്നെത്തിനോക്കി.
ലാപ്ടോപ്പിന്‍
ജനവാതിലുകള്‍
പ്രണയാത്മാക്കളെ തേടി.
മൊബൈലില്‍ ചൂളമടിച്ചു
പ്രണയമഴ അവളെ
വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
നിശബ്ധവും ആരാധനയും
ആയിചെന്ന് ഞാനവളുടെ
ജനവാതിലില്‍ മുട്ടി.
മനസ്സ്തുറക്കാനാവാതെ
കീബോര്‍ഡില്‍
വിരലുകള്‍പരുങ്ങി.
എന്‍റെ മൌനം
ഹൃദയാന്തര്‍ഭാഗത്ത്
എരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന
പ്രണയാഗ്നിയുടെ
ഭാഷയായിമാറി.
അവള്‍എന്‍റെ
പദരഹിതമായ
കുത്തും,സ്പൈസും,സ്റ്റാറും
കണ്ണുകളിലെ തിളക്കമായും
ആത്മാവിന്‍റെ സമര്‍പ്പണമായും
പ്രണയത്തിന്‍റെ ധാഹമായും
കാണുന്നത് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.
https://www.facebook.com/isakkisam
ജനവാതിലുകള്‍
പ്രണയാത്മാക്കളെ തേടി.
മൊബൈലില്‍ ചൂളമടിച്ചു
പ്രണയമഴ അവളെ
വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
നിശബ്ധവും ആരാധനയും
ആയിചെന്ന് ഞാനവളുടെ
ജനവാതിലില്‍ മുട്ടി.
മനസ്സ്തുറക്കാനാവാതെ
കീബോര്‍ഡില്‍
വിരലുകള്‍പരുങ്ങി.
എന്‍റെ മൌനം
ഹൃദയാന്തര്‍ഭാഗത്ത്
എരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന
പ്രണയാഗ്നിയുടെ
ഭാഷയായിമാറി.
അവള്‍എന്‍റെ
പദരഹിതമായ
കുത്തും,സ്പൈസും,സ്റ്റാറും
കണ്ണുകളിലെ തിളക്കമായും
ആത്മാവിന്‍റെ സമര്‍പ്പണമായും
പ്രണയത്തിന്‍റെ ധാഹമായും
കാണുന്നത് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.
https://www.facebook.com/isakkisam
Monday, October 19, 2015
കിട്ടിയ മുന്തിരിക്ക്‌ ജന്മദിനമധുരമേറെ...!!
ഇടിമിന്നലും കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയുമുള്ള ഒരു രാത്രിയില്‍ വീട്ടിലായിരുന്നു എന്‍റെ ജനനമെന്ന് ഉമ്മ പറയുമായിരുന്നു.
“തൊട്ടടുത്ത് പായയില്‍ വിരിച്ച തുണിയിലായിരുന്നു നീ കിടന്നിരുന്നത്.. വാവിട്ട് കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... നിന്നെ നോക്കി ഞാനും കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു വേദനയും സന്തോഷവും കൂടിചേര്‍ന്ന ഒരു കരച്ചില്‍. കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം കരന്റും പോയി. കിടന്നിടത്ത് നോക്കുമ്പോള്‍ ഇരുട്ടത്ത് വിളക്കുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു നീ.. എന്തൊരു നിറമായിരുന്നു നിനക്ക്. തടിയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മൊഞ്ചന്‍ ടുണ്ടുമണി.”
എന്നൊക്കെ ഉമ്മ പുളുവടിക്കും. അത് പറയുമ്പോള്‍ ആ മുഖത്തു വരുന്ന സന്തോഷത്തിന്‍റെ മിന്നലാട്ടം അരങ്ങില്‍ കാണാത്ത നവരസങ്ങളില്‍ ഒന്നുതന്നെ. അതു കാണാന്‍ ഞാന്‍ ഇടക്കൊക്കെ എല്ലാ ലീവിലും ഈ കാര്യങ്ങള്‍ ചോതിക്കാറുണ്ട്. ജന്മംതന്ന ഉമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ആ നെറുകയില്‍ ഒരു സ്നേഹചുമ്പനം നല്‍കി ഈ കുഞ്ഞു സന്തോഷം ഇവിടെ കുറിക്കട്ടെ..!!
48 വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഈ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇക്കാലമത്രയും ഒരു ജന്മദിനം ആഘോഷമായി കൊണ്ടാടിയത് ഓര്‍മയില്‍ ഇല്ല. ബര്‍ത്ത്ഡേ കൊണ്ടാടുന്ന പതിവ് ഇല്ലായിരുന്നു, കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോള്‍ സിനിമയിലെ ബര്‍ത്ത്ഡേ ആഘോഷങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ ഉമ്മയോട് പറയും ഈ കൊല്ലം എനിക്കും ബര്‍ത്ത്ഡേ ആഘോഷിക്കണം. ഉമ്മ പറയും നമുക്ക് ബിരിയാണി വെക്കണം, സേമ്യ പായസം ഉണ്ടാക്കണം എന്നൊക്കെ പിന്നെ മറന്നുപോകും. ഓര്‍മ്മവരുമ്പോള്‍ ചോദിച്ചാല്‍ പറയും കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച ഉണ്ടാക്കിയ ബിരിയാണിയും പായസവും നീ മറന്നോ എന്ന്.? അത് ഉമ്മാന്റെ ഒരു നമ്പറാ. :) :)
സ്കൂളില്‍ പിറന്നാളിന് കുട്ടികളില്‍ ചിലര്‍ കളര്‍ ഡ്രെസ്സൊക്കെ ഇട്ടു വരാറുണ്ടായിരുന്നു. പാരീസ് മിഠായിയും നാരങ്ങാ മിഠായിയും കൊണ്ടുവുമായിരുന്നു. ക്ലാസ് ടീച്ചര്‍ അറ്റന്റന്‍സ് എടുത്തു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ബര്‍ത്ത്ഡേ കുട്ടി എല്ലാവര്‍ക്കും മിഠായി വിതരണം കഴിഞ്ഞേ പഠനം തുടങ്ങാറുള്ളൂ. പക്ഷേ ഒരിക്കല്‍ പോലും സ്കൂളിലും ഞാന്‍ ബര്‍ത്ത്ഡേ ആഘോഷിച്ചതായി ഓര്‍ക്കുന്നില്ല.
വര്‍ഷങ്ങള്‍ കുറെ കഴിഞ്ഞു, ആ സ്കൂള്‍ കുട്ടിയില്‍നിന്നും നാല്‍പെത്തിയെട്ടില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്തുപോലും ആഘോഷിക്കാത്ത ബര്‍ത്ത്ഡേ ആണ് ഇന്ന് എനിക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷമായി കടന്നുവന്നത്. ഒരുപാട് ഇന്‍ബോക്സ് ബര്‍ത്ത്ഡേ മെസേജുകള്‍, നേരിട്ടുള്ള ഫോണ്‍ കോളുകള്‍ എഫ് ബിയില്‍ നിന്നും വാട്ട്സ് അപ്പില്‍ നിന്നും, ആശംസാ ടാഗ് പോസ്റ്റുകള്‍. ഒരുകൊച്ചുകുട്ടിയുടെ ആഘോഷതിമര്‍പ്പിലേക്ക് എന്നെ കൂട്ടികൊണ്ടുപോകാന്‍ ഈസ്നേഹം മാത്രം മതിയായിരുന്നു.
ഇന്‍ബോക്സ് മെസേജിനുറിപ്ലൈ കൊടുക്കുമ്പോഴും, പോസ്റ്റിനു മറുപടി കമന്റ് ഇടുമ്പോഴും, ഫോണ്‍കോള്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്യുമ്പോഴും, മനസ്സില്‍ സന്തോഷം തിരതള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ചുണ്ടില്‍ ചെറുപുഞ്ചിരി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണത് എന്ന് കൂടുതല്‍ അന്വേഷിക്കേണ്ടി വന്നില്ല... ഫേസ് ബുക്കിലും ഗൂഗിളിലും വാട്സ്അപ്പ് ഗ്രൂപ്പുകളിലും ഒരിക്കല്‍ പോലും നേരില്‍ കാണാത്തവരും, കണ്ടവരും ഒറ്റ മിത്രങ്ങളും, ഈ വിരല്‍തുമ്പില്‍ എത്തിച്ചു നല്‍കിയ സോഷ്യല്‍ മീഡിയയുടെ മാന്ദ്രിക സ്പര്‍ശത്തിനു ഒരുപാട് നന്ദി..!
ഈ ജന്മദിനനാളിലെ മനസ്സിന്‍റെ സന്തോഷം കണ്ണുകളിലെ തിളക്കമായും ചുണ്ടുകളിലെ പുഞ്ചിരിയായും എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച പ്രിയരേ നന്ദി.. നിങ്ങളുടെ കുടുംബാംഗത്തെ പോലെ ഹൃദയത്തോട് ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച ഈ സ്നേഹത്തിനു മുന്നില്‍ വിനീതനായി ഒരായിരം സ്നേഹപൂക്കള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കായി സമ്മാനിക്കട്ടെ..!!
ഇസ്ഹാക്ക് പുഴക്കലകത്ത്.
https://www.facebook.com/isakkisam
Thursday, October 15, 2015
പനിയോ പനി. :(
ഏകാന്ത തടവറയില്‍
പനി രാവിനെ വിഴുങ്ങുമ്പോള്‍
ഒരു തലോടലായി
എന്‍ പ്രിയതമയായി
മഴയും, കാടും, മലയും
കിളികളും, അരുവികളും
പനി രാവിനെ വിഴുങ്ങുമ്പോള്‍
ഒരു തലോടലായി
എന്‍ പ്രിയതമയായി
മഴയും, കാടും, മലയും
കിളികളും, അരുവികളും
പ്രഭാതസ്വപ്നത്തില്‍
ഒരു തെന്നലായി
അവള്‍ വരും
എന്‍ മേനിയിലെ
ചൂട് കവര്‍ന്നെടുക്കാന്‍
വികാരങ്ങളുടെ
ചുടു നിശ്വാസങ്ങള്‍
പരസ്പരം പങ്കുവെച്ചു
കണ്ണുകള്‍ നിദ്രയെ
തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നു..!!
ഒരു തെന്നലായി
അവള്‍ വരും
എന്‍ മേനിയിലെ
ചൂട് കവര്‍ന്നെടുക്കാന്‍
വികാരങ്ങളുടെ
ചുടു നിശ്വാസങ്ങള്‍
പരസ്പരം പങ്കുവെച്ചു
കണ്ണുകള്‍ നിദ്രയെ
തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നു..!!
Sunday, October 11, 2015
Friday, October 09, 2015
നിദ്രയില്ലാത്ത രാത്രികള്‍.
നിദ്രയില്ലാത്ത രാത്രികള്‍.
--------------------------------------
കല്ലായി പഴയപാലത്തിലെ കൈവരികളിലെ ഇരുമ്പു പാളികളില്‍ പിടിച്ചു അസ്തമയ സൂര്യനെ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് കാത്തുനില്‍ക്കുകയായിരുന്നു..!
സോഷ്യല്‍ മീടിയയിലൂടെയാണല്ലോ അവളെന്നോട് സംസാരിച്ചത്...!
ജീവിത നൈരാശ്യത്തെ പറ്റിയും, ഭയപ്പെടുന്ന തണുത്തുറഞ്ഞ മരണത്തെപറ്റിയും പറഞ്ഞത് മനസ്സിലൂടെ ഒരു മിന്നല്‍പിണര്‍ പാഞ്ഞു പോയി. തൊട്ടടുത്ത പുതിയ പാലത്തിലൂടെ ചെന്നൈ എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ചൂളം വിളിച്ചു കടന്നുപോയി. മഴ ചെറുതായി ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പാലത്തിനടിയിലൂടെ ചെറു തോണിയില്‍ മണലുമായി നീങ്ങുന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ മൂളുന്ന സിനിമാഗാനം കാറ്റിന്‍റെ അകമ്പടിയോടെ കാതിനിമ്പമേകി.
കല്ലായി കടവത്തെ കാറ്റൊന്നും മിണ്ടീലെ
മണിമാരന്‍ വരുമെന്ന് ചൊല്ലീലെ...
നിവര്‍ത്തിയ കുട കാറ്റില്‍ ഉലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുമലുകള്‍ക്ക് താഴെ മാത്രം നീളമുള്ള മുടി. നീല ജീന്‍സും, ചാര നിറത്തിലുള്ള ഒവര്‍കോട്ടും. വെളുത്ത നിറം. വട്ടമുഖം, ഹാന്‍ഡ് ബാഗും, കയ്യിലൊരു സ്മാര്‍ട്ട് ഫോണും. പൂര്‍ണ്ണ ചന്ദ്രനുദിച്ച പോലെ പുഞ്ചിരിച്ച കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാന്‍ പോകാനോരുങ്ങുകയൈരുന്നു. ഇപ്പോഴെങ്കിലും എത്തിയത് ഭാഗ്യം.”
“ഞാന്‍ വരുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നോ..?”
“സാര്‍ വരുമെന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞു...”
“ഫേസ് ബുക്കില്‍ പറയുന്ന പോലെ എല്ലാവരും പ്രവര്‍ത്തിക്കണമെന്നില്ല.”
“നേരില്‍ ഒന്ന് കാണാനും സംസാരിക്കാനും വേണ്ടിയാ വരാന്‍ പറഞ്ഞത്”
അവള്‍ കൈ നീട്ടി ഷെയ്ക്ക്ഹാന്‍ഡ് തന്നു. യവ്വനം അവളുടെ വിരല്‍ തുമ്പുകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. നീണ്ടു കൂര്‍ത്ത നഖങ്ങളിലെ ചായം അതിനു വശ്യതയെകി. മിനുമിനുത്ത കൈ സ്പര്‍ശം വൈദ്യുത തരങ്കങ്ങളായി ശരീരമാസകലം കടന്നുപോയി. ചിരിച്ചപ്പോള്‍ പവിഴ മുത്തു പോലെ പല്ലുകള്‍ തിളങ്ങി. ഈറന്‍ കാറ്റില്‍ മുടിയിഴകള്‍ കവിളില്‍ തലോടികൊണ്ടിരുന്നു. ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ കത്രീനകൈഫിന്‍റെ രൂപ സാദൃശ്യം. ഹൈദര്‍ ചെയ്യുന്ന സിനിമയിലേക്ക് ഒരു പുതുമുഖനായിക വേണമെന്ന് പറഞ്ഞതോര്‍ത്തു.
“നാസിയ..” അനുവാതം ചോതിക്കാതെ ഇന്‍ബോക്സിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയവള്‍.
“സര്‍..”
“എന്തുവേണം?” മനപ്പൂര്‍വം ശബ്ദം ഒന്ന് പരുക്കനാക്കി.
ശബ്ദത്തിലെ ഗാംഭീര്യം അവള്‍ തീരെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
പാലത്തിന്റെ കൈവരിയോടു ചേര്‍ന്നുനിന്നു. കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്. മുടിയൊതുക്കി വലിയൊരു നേട്ടം കൈവരിച്ച സന്തോഷത്തില്‍ ഇന്‍ബോക്സില്‍ കയറിക്കൂടി വിശ്വാസത വരുത്തി സാറിനെ ഇവിടെയെത്തിക്കാനായത് വാതോരാതെ വിവരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ അടുത്ത ഗുഡ്സ് വണ്ടി പാലത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി.
കാറ്റിനകംപടിയായി ചാറല്‍ മഴ വന്നു. പുഴക്കക്കരെ സിമന്‍റ് ഗോഡൌണിനു മുന്നിലുള്ള പൂമരക്കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞു വീഴുന്ന ശബ്ദം. സൂര്യന്‍ കടലിലേക്ക്‌ താഴ്ന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. ഈറന്‍ കാറ്റ് അനുവാദംകൂടാതെ വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാക്കകള്‍ കൂടണയുന്ന പുഴക്കരയിലെ മരങ്ങള്‍. ചാറ്റല്‍ മഴ ശക്തി കൂടി വന്നു.
അവള്‍ കുടയിലേക്ക്‌ ക്ഷണിച്ചതാണ്. ആ ക്ഷണം നിരസിച്ച് തോളിലെ സഞ്ചിയില്‍ നിന്ന് കുടയെടുത്തു നിവര്‍ത്തി ഒട്ടും ഗാംഭീര്യം കുറയ്ക്കാതെ ചോദിച്ചു.
“എന്താണ് നാസിയക്ക്‌ പറയാനുള്ളത്.”
“ഞാന്‍ എത്ര ദിവസമായി കാണണമെന്ന് പറയുന്നു. ഇന്നെങ്കിലും വരാന്‍ തോന്നിയല്ലോ. സാറിന്‍റെ എല്ലാ കഥകളും ഞാന്‍ വായിക്കാറുണ്ട്. എനിക്കിഷ്ടമാണ്.”
“ഞാനത്ര വലിയ കഥാകാരനല്ല.”
“ജീവിതാനുഭവങ്ങളില്‍ എന്നെ സ്പര്‍ശിക്കുന്നത് കഥാരൂപത്തില്‍ കുത്തിക്കുറിക്കുന്നു. ഭാഷാ ശുദ്ധി ഒട്ടും ഇല്ലാത്ത ഒരെഴുത്ത്.” “അതിപ്പോള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ഒരിടവും ഉണ്ടല്ലോ. ചിലെരെങ്കിലും വായിക്കും എന്നൊരു പ്രദീക്ഷയും.”
“ശരി”
കൂടിക്കാഴ്ച ആ വിധത്തില്‍ അവസാനിക്കാമെന്നു കരുതി.
പക്ഷേ അവള്‍ അതിനു വഴങ്ങിയില്ല.
“എനിക്കൊരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ നേരിട്ട് പറയാനുണ്ട്. എന്‍റെ പതിനെട്ടു വര്‍ഷത്തെ ജീവിതം”
“ജീവിതത്തിന്‍റെ രണ്ടാം ഭാഗം”
“രണ്ടാം ഭാഗമോ?”
“അതെ. എന്‍റെ വിവാഹം പതിനാറാം വയസ്സില്‍ കഴിഞ്ഞു.
“സന്തോഷ പൂര്‍ണ്ണമായ എന്നും മനസ്സില്‍ താലോലിക്കുന്ന ആദ്യ പതിനാറു വര്‍ഷമേ ഞാന്‍ ജീവിച്ചിട്ടുള്ളൂ.” “വിവാഹ ശേഷമുള്ള പതിനെട്ട് വര്‍ഷമാണ്‌ സാറിനോട് പറയാനുള്ളത്.”
“സാര്‍ അത് ഒരു കഥയാക്കണം. ഞാന്‍ നടുന്നു പോയ വഴികള്‍ സാറിന്‍റെ ഭാഷയില്‍ ജനങ്ങള്‍ വായിക്കണം. അതാണെനിക്കിഷ്ടം..!”
അവള്‍ ഹാന്‍ഡ്ബാഗില്‍ കയ്യിട്ട്‌ ഒരു കടലാസ് കെട്ടു പുറത്തെടുക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വിലക്കി.
“വേണ്ട നാസിയാ. എനിക്ക് സമയമുണ്ടാവില്ല.”
“ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ശേഷം ഞാന്‍ പ്രവാസ ലോകത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോകും..”
“സോറി”
“എനിക്കറിയാം സര്‍”
നാസിയ ദൃതിയില്‍ കടലാസ് കെട്ടു പുറത്തെടുത്തിരുന്നു...!
“ഞാനെന്തിനാണ് ഇത് വാങ്ങുന്നത്?. നാസിയ തന്നെ എഴുതിയതല്ലേ.”
“നന്നായി എഴുതാന്‍ കഴിയുന്ന ആരെങ്കിലും ഏല്‍പ്പിക്കൂ.”
“വായനക്ക് ശേഷം സാറിന്‍റെ ഭാവനയില്‍ കഥയാക്കണം. എന്നിട്ട് സാറിന്‍റെ കഥയായി “ഞാന്‍” പുറത്തുവരണം. മാറി നിന്ന് ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം അറിയണം.
“സര്‍ പ്ലീസ്..”
പേപ്പര്‍ കെട്ട് കയ്യില്‍ തന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കൈവീശി നാളെ ഇന്‍ബോക്സില്‍ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു നടന്നകന്നു. വശ്യതയാര്‍ന്ന നടത്തം. കൈവീശി യാത്രയാക്കി.
തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സ് പറഞ്ഞു. എന്നില്‍ ഒരു കഥാകാരനുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന സുന്ദരിയായ മണ്ടിപ്പെണ്ണ്‍.
“നാസിയ” അവളെന്നില്‍ എവിടെയൊക്കയോ സ്പര്‍ശിച്ചിരുന്നു. മനസ്സില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു തിരതള്ളല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു. ഇന്‍ബോക്സില്‍ എപ്പോഴും ചിരിച്ചു തമാശപറയുന്ന ഒരു ടൈം പാസ് ആയി കണ്ടിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടി. ഫേക്ക് അല്ലെന്ന് ബോധ്യമായി. തോള്‍ സഞ്ചിയിലെ കടലാസ് കെട്ടില്‍ അവള്‍ക്കെന്നോടു എന്താണ് പറയാനുള്ളത്. ഒരുപാട് വായനാശീലമുള്ളവള്‍. ഈ ലോകത്തെ ഏതു കാര്യത്തെപറ്റി സംസാരിച്ചാലും അവളുടേതായ രീതിയില്‍ രസമായി മറുപടി തരുമായിരുന്നു. സിനിമ, സ്പോര്‍ട്സ്, പെയിന്റിംഗ്, ബുക്ക്സ് etc... വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. രാഷ്ട്രീയമേഖലയിലേക്ക് മാത്രം കടുന്നു ചെല്ലാന്‍ വിമുഖത കാണിച്ചിരുന്നു.
ഒരിക്കല്‍ ‘’സ്വീറ്റ് നവംബര്‍” പതിനഞ്ചിലതികം പ്രാവശ്യം കണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞതോര്‍മ്മവന്നു. Alenjando Agresti യുടെ ഡയരക്ഷന്‍ മികവ് “ദ ലേക്ക് ഹൌസ്” ജോണ്‍ ഗ്രീന്‍ ന്‍റെ നോവല്‍ “The fault in our stars” “ജോസ് ബൂണ്‍” സിനിമയാക്കിയതൊക്കെ പറഞ്ഞതോര്‍ത്തു. എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് എന്നോട് സംസാരിച്ചത്.
സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സ് വായിക്കാന്‍ പെട്ടന്നൊന്നും കഴിയില്ലന്നു സത്യന്‍ അന്തിക്കാടിന്‍റെ രജനയില്‍ യേശുദാസ് മനോഹരമായി പാടിയത് എത്ര ശരിയാണ്..!
“ഒരു നിമിഷം തരൂ നിന്നിലലിയാന്‍...
ഒരു യുഗം തരൂ നിന്നെയറിയാന്‍....”
നടത്തത്തിനു വേകത കൂട്ടി. ഇരുട്ടിതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. റോഡില്‍ നടക്കാന്‍ കഴിയാത്തവിതം ഓട്ടോയും ബൈക്കും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തൊട്ടു പിന്നില്‍ വന്ന ഓട്ടോ കാലിയായിരുന്നു. ഡ്രൈവര്‍ നോക്കിയതും ഞാന്‍ കൈ കാണിച്ചതും ഒരിമിച്ചു തന്നെ.
“നേരെ ബീച്ചിലേക്ക് പോട്ടെ.” മുഖത്തെ മഴത്തുള്ളികള്‍ തുടച്ചു മാറ്റി പറഞ്ഞു.
ഓട്ടോഡ്രൈവര്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഈര്‍ഷ്യയോടെയും മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ അവജ്ജയോടെയും ഓരോ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചു വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഓവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് പിന്നിലാക്കി കുറ്റിച്ചിറയിലൂടെ സാവധാനം മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. വഴിയോരങ്ങളില്‍ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കടകള്‍ ഉയര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. അപ്പവാണിപ നേര്‍ച്ചയുടെ വരവ് ദീപാലങ്കാരങ്ങള്‍ അറിയിക്കുന്നു. മനസ്സ് യാന്ദ്രികമായി സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
“സര്‍ ഇറങ്ങുന്നില്ലേ ബീച്ച് എത്തി”
ഓട്ടോ ഡ്രൈവറുടെ ശബ്ദം ചിന്തയില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തി.
“എത്ര കാശായി..”
“സാര്‍ മീറ്റര്‍ നോക്കിയില്ലേ.?”
“ഇരിപത്തിരണ്ടു രൂപ.”
കോഴിക്കോട്ടെ ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍മാരുടെ കണിശതയും സത്യസന്തതയുമായ നിസ്വാര്‍ത്ഥ സേവനം കേരളക്കരക്ക് തന്നെ അഭിമാനിക്കാം.
ആകാശവാണി കെട്ടിടത്തിനു എതിര്‍വശത്തായി ഇരുന്നഉടനെ കടല വില്‍ക്കുന്ന പയ്യന്‍ വന്നു. കടല വാങ്ങി കൊറിച്ചുകൊണ്ട് തോളിലെ സഞ്ചിയിലെ പേപ്പര്‍ കെട്ടില്‍ കൈ വെച്ചു. വേണ്ട ഇവിടുന്നു വേണ്ട. വീട്ടിലെത്തിയിട്ടാവം വായന.
ഇരുട്ട് നകരത്തെ വിഴുങ്ങിതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മങ്ങിയ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് വെളിച്ചം. ബൈക്കുകള്‍ നിരനിരയായി നിറുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഉന്തുവണ്ടി കച്ചവടക്കാര്‍ ധാരാളമുണ്ട്. കവറില്‍ ഉപ്പിലിട്ട മാങ്ങയും നെല്ലിക്കയും പൈനാപ്പിള്‍ സ്ലൈസുമായി ഒരു കുഞ്ഞു കുട്ടി അടുത്തുകൂടെ കടന്നുപോയി. ജുബ്ബയുടെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു ഗോള്‍ഡ്‌ ഫ്ലേക്ക് ലൈറ്റ് എടുത്തു കത്തിച്ചു. എത്രനേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നതെന്ന്‍ അറിഞ്ഞില്ല. ഇത്തവണ ശക്തമായാണ് മഴയുടെ വരവ്. കുട നിവര്‍ത്തി വീണ്ടും ഒരു ഓട്ടോയുടെ സേവനം തേടി റോഡിലേക്കിറങ്ങി.
ഫ്ലാറ്റിന്‍റെ ശൂന്യതയിലേക്ക് മടങ്ങി ചെല്ലണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതല്ല. താക്കോല്‍ എടുത്തു വാതില്‍ തുറന്നു. സ്കൂള്‍ അവധി പ്രമാണിച്ച് ഭാര്യയും കുട്ടികളും അവളുടെ വീട് വരെ പോയിരിക്കുകയാണ്. കിച്ചണില്‍ കയറി ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു പാലെടുത്ത് ഒരു കോഫി ഉണ്ടാക്കി. ചൂടുള്ള കോഫി ഊതിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട്‌ സ്വീകരണ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.
പുസ്തകങ്ങളും കടലാസുകളും കബന്ധങ്ങള്‍പോലെ ചിതറി കിടക്കുന്നു. അവയുടെ കാവലെന്നോണം ചുവരില്‍ ഇടതു വശത്തായി “വിന്‍സെന്‍റ് വാന്‍ ഗോഗ്” ന്‍റെ “സ്റ്റാറി നൈറ്റ്” മറുവശത്ത്‌ “ഏഡ്‌വാര്‍ഡ്‌ മഞ്ച്” ന്‍റെ “ദ സ്ക്രീം” പെയിന്റിംഗ്. റോളിങ്ങ് ചെയറില്‍ ഇരുന്നു റീഡിംഗ് ഗ്ലാസ് വെച്ചു. ഇനി ചെയ്യാനുള്ളത് നാസിയയുടെ കഥയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം.
പേപ്പര്‍ കെട്ട് എടുത്തു മേശപ്പുറത്ത്‌ വെച്ചു. റബ്ബര്‍ ബാന്‍ഡ് അഴിച്ചെടുത്തു കടലാസുകള്‍ നിവര്‍ത്തി ഓരോന്നായി മറിച്ചു നോക്കി.
അദ്ഭുതം കൊണ്ട് കണ്ണുകള്‍ ഓരോ പേപ്പറിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു. ഒന്നിന് പിറകെ ഓരോന്നായി മറിച്ചു നോക്കി എല്ലാ പേപ്പറുകളും ശൂന്യം ഒന്ന് മുതല്‍ മുപ്പത്തിയഞ്ചു പേജുവരെ നമ്പരുകള്‍ എഴുതി റൌണ്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവസാന പേജില്‍ ഒരു കത്തായിരുന്നു.
“സര്‍”
എങ്ങനെ തുടങ്ങണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. എന്‍റെ മുപ്പത്തിയഞ്ചു വര്‍ഷത്തെ ജീവിതം ഈ മുപ്പത്തിയച്ചു പേജുകളില്‍ എഴുതി തീര്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല. സര്‍ എന്‍റെ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറാകുമോ എന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഈ കൂടിക്കാഴ്ച്ചയില്‍ സാറിനു നല്‍കിയത് എന്‍റെ മനസ്സാണ്. എനിക്കറിയാം സര്‍ വലിയ ഒരു കഥാകാരനല്ലെന്ന്. പക്ഷേ താങ്കളുടെ എഴുത്തില്‍ എവിടെയൊക്കയോ നന്മയുടെ അംശം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി ഞാന്‍ എല്ലാം സാറിനോട് തുറന്നു പറയാം. എന്‍റെ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ 9447960599. എന്നെ വിളിക്കുമല്ലോ?. വാട്ട്സ് അപ്പ് ചെയ്താലും മതി. സാവധാനത്തില്‍ എല്ലാം പറയാം. ഞാനൊന്ന് ഉറങ്ങിയിട്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആയി. മരിക്കാന്‍ എനിക്ക് ഭയമാണ്. ഒരിക്കലെങ്കിലും എനിക്ക് സുഖമായി ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയുമോ? എന്‍റെ കഥ കേട്ടതിനു ശേഷം പറയുമല്ലോ?.
സാറിന്‍റെ ജീവിത വിശുദ്ധി ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നാസിയ..!
ഉറക്കം കണ്ണുകളെ തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു. അലസമായി സോഫയിലേക്ക് വീണു.
“എനിക്കുറങ്ങണം.” “എനിക്കുറങ്ങണം.” “എനിക്കുറങ്ങണം.”
രാത്രിയുടെ അന്ധ്യയാമങ്ങളില്‍ എപ്പോഴോ ഞാനുണര്‍ന്നു..!!
https://www.facebook.com/isakkisam
--------------------------------------
കല്ലായി പഴയപാലത്തിലെ കൈവരികളിലെ ഇരുമ്പു പാളികളില്‍ പിടിച്ചു അസ്തമയ സൂര്യനെ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് കാത്തുനില്‍ക്കുകയായിരുന്നു..!
സോഷ്യല്‍ മീടിയയിലൂടെയാണല്ലോ അവളെന്നോട് സംസാരിച്ചത്...!
ജീവിത നൈരാശ്യത്തെ പറ്റിയും, ഭയപ്പെടുന്ന തണുത്തുറഞ്ഞ മരണത്തെപറ്റിയും പറഞ്ഞത് മനസ്സിലൂടെ ഒരു മിന്നല്‍പിണര്‍ പാഞ്ഞു പോയി. തൊട്ടടുത്ത പുതിയ പാലത്തിലൂടെ ചെന്നൈ എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ചൂളം വിളിച്ചു കടന്നുപോയി. മഴ ചെറുതായി ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പാലത്തിനടിയിലൂടെ ചെറു തോണിയില്‍ മണലുമായി നീങ്ങുന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ മൂളുന്ന സിനിമാഗാനം കാറ്റിന്‍റെ അകമ്പടിയോടെ കാതിനിമ്പമേകി.
കല്ലായി കടവത്തെ കാറ്റൊന്നും മിണ്ടീലെ
മണിമാരന്‍ വരുമെന്ന് ചൊല്ലീലെ...
നിവര്‍ത്തിയ കുട കാറ്റില്‍ ഉലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുമലുകള്‍ക്ക് താഴെ മാത്രം നീളമുള്ള മുടി. നീല ജീന്‍സും, ചാര നിറത്തിലുള്ള ഒവര്‍കോട്ടും. വെളുത്ത നിറം. വട്ടമുഖം, ഹാന്‍ഡ് ബാഗും, കയ്യിലൊരു സ്മാര്‍ട്ട് ഫോണും. പൂര്‍ണ്ണ ചന്ദ്രനുദിച്ച പോലെ പുഞ്ചിരിച്ച കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാന്‍ പോകാനോരുങ്ങുകയൈരുന്നു. ഇപ്പോഴെങ്കിലും എത്തിയത് ഭാഗ്യം.”
“ഞാന്‍ വരുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നോ..?”
“സാര്‍ വരുമെന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞു...”
“ഫേസ് ബുക്കില്‍ പറയുന്ന പോലെ എല്ലാവരും പ്രവര്‍ത്തിക്കണമെന്നില്ല.”
“നേരില്‍ ഒന്ന് കാണാനും സംസാരിക്കാനും വേണ്ടിയാ വരാന്‍ പറഞ്ഞത്”
അവള്‍ കൈ നീട്ടി ഷെയ്ക്ക്ഹാന്‍ഡ് തന്നു. യവ്വനം അവളുടെ വിരല്‍ തുമ്പുകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. നീണ്ടു കൂര്‍ത്ത നഖങ്ങളിലെ ചായം അതിനു വശ്യതയെകി. മിനുമിനുത്ത കൈ സ്പര്‍ശം വൈദ്യുത തരങ്കങ്ങളായി ശരീരമാസകലം കടന്നുപോയി. ചിരിച്ചപ്പോള്‍ പവിഴ മുത്തു പോലെ പല്ലുകള്‍ തിളങ്ങി. ഈറന്‍ കാറ്റില്‍ മുടിയിഴകള്‍ കവിളില്‍ തലോടികൊണ്ടിരുന്നു. ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ കത്രീനകൈഫിന്‍റെ രൂപ സാദൃശ്യം. ഹൈദര്‍ ചെയ്യുന്ന സിനിമയിലേക്ക് ഒരു പുതുമുഖനായിക വേണമെന്ന് പറഞ്ഞതോര്‍ത്തു.
“നാസിയ..” അനുവാതം ചോതിക്കാതെ ഇന്‍ബോക്സിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയവള്‍.
“സര്‍..”
“എന്തുവേണം?” മനപ്പൂര്‍വം ശബ്ദം ഒന്ന് പരുക്കനാക്കി.
ശബ്ദത്തിലെ ഗാംഭീര്യം അവള്‍ തീരെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
പാലത്തിന്റെ കൈവരിയോടു ചേര്‍ന്നുനിന്നു. കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്. മുടിയൊതുക്കി വലിയൊരു നേട്ടം കൈവരിച്ച സന്തോഷത്തില്‍ ഇന്‍ബോക്സില്‍ കയറിക്കൂടി വിശ്വാസത വരുത്തി സാറിനെ ഇവിടെയെത്തിക്കാനായത് വാതോരാതെ വിവരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ അടുത്ത ഗുഡ്സ് വണ്ടി പാലത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി.
കാറ്റിനകംപടിയായി ചാറല്‍ മഴ വന്നു. പുഴക്കക്കരെ സിമന്‍റ് ഗോഡൌണിനു മുന്നിലുള്ള പൂമരക്കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞു വീഴുന്ന ശബ്ദം. സൂര്യന്‍ കടലിലേക്ക്‌ താഴ്ന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. ഈറന്‍ കാറ്റ് അനുവാദംകൂടാതെ വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാക്കകള്‍ കൂടണയുന്ന പുഴക്കരയിലെ മരങ്ങള്‍. ചാറ്റല്‍ മഴ ശക്തി കൂടി വന്നു.
അവള്‍ കുടയിലേക്ക്‌ ക്ഷണിച്ചതാണ്. ആ ക്ഷണം നിരസിച്ച് തോളിലെ സഞ്ചിയില്‍ നിന്ന് കുടയെടുത്തു നിവര്‍ത്തി ഒട്ടും ഗാംഭീര്യം കുറയ്ക്കാതെ ചോദിച്ചു.
“എന്താണ് നാസിയക്ക്‌ പറയാനുള്ളത്.”
“ഞാന്‍ എത്ര ദിവസമായി കാണണമെന്ന് പറയുന്നു. ഇന്നെങ്കിലും വരാന്‍ തോന്നിയല്ലോ. സാറിന്‍റെ എല്ലാ കഥകളും ഞാന്‍ വായിക്കാറുണ്ട്. എനിക്കിഷ്ടമാണ്.”
“ഞാനത്ര വലിയ കഥാകാരനല്ല.”
“ജീവിതാനുഭവങ്ങളില്‍ എന്നെ സ്പര്‍ശിക്കുന്നത് കഥാരൂപത്തില്‍ കുത്തിക്കുറിക്കുന്നു. ഭാഷാ ശുദ്ധി ഒട്ടും ഇല്ലാത്ത ഒരെഴുത്ത്.” “അതിപ്പോള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ഒരിടവും ഉണ്ടല്ലോ. ചിലെരെങ്കിലും വായിക്കും എന്നൊരു പ്രദീക്ഷയും.”
“ശരി”
കൂടിക്കാഴ്ച ആ വിധത്തില്‍ അവസാനിക്കാമെന്നു കരുതി.
പക്ഷേ അവള്‍ അതിനു വഴങ്ങിയില്ല.
“എനിക്കൊരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ നേരിട്ട് പറയാനുണ്ട്. എന്‍റെ പതിനെട്ടു വര്‍ഷത്തെ ജീവിതം”
“ജീവിതത്തിന്‍റെ രണ്ടാം ഭാഗം”
“രണ്ടാം ഭാഗമോ?”
“അതെ. എന്‍റെ വിവാഹം പതിനാറാം വയസ്സില്‍ കഴിഞ്ഞു.
“സന്തോഷ പൂര്‍ണ്ണമായ എന്നും മനസ്സില്‍ താലോലിക്കുന്ന ആദ്യ പതിനാറു വര്‍ഷമേ ഞാന്‍ ജീവിച്ചിട്ടുള്ളൂ.” “വിവാഹ ശേഷമുള്ള പതിനെട്ട് വര്‍ഷമാണ്‌ സാറിനോട് പറയാനുള്ളത്.”
“സാര്‍ അത് ഒരു കഥയാക്കണം. ഞാന്‍ നടുന്നു പോയ വഴികള്‍ സാറിന്‍റെ ഭാഷയില്‍ ജനങ്ങള്‍ വായിക്കണം. അതാണെനിക്കിഷ്ടം..!”
അവള്‍ ഹാന്‍ഡ്ബാഗില്‍ കയ്യിട്ട്‌ ഒരു കടലാസ് കെട്ടു പുറത്തെടുക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വിലക്കി.
“വേണ്ട നാസിയാ. എനിക്ക് സമയമുണ്ടാവില്ല.”
“ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ശേഷം ഞാന്‍ പ്രവാസ ലോകത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോകും..”
“സോറി”
“എനിക്കറിയാം സര്‍”
നാസിയ ദൃതിയില്‍ കടലാസ് കെട്ടു പുറത്തെടുത്തിരുന്നു...!
“ഞാനെന്തിനാണ് ഇത് വാങ്ങുന്നത്?. നാസിയ തന്നെ എഴുതിയതല്ലേ.”
“നന്നായി എഴുതാന്‍ കഴിയുന്ന ആരെങ്കിലും ഏല്‍പ്പിക്കൂ.”
“വായനക്ക് ശേഷം സാറിന്‍റെ ഭാവനയില്‍ കഥയാക്കണം. എന്നിട്ട് സാറിന്‍റെ കഥയായി “ഞാന്‍” പുറത്തുവരണം. മാറി നിന്ന് ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം അറിയണം.
“സര്‍ പ്ലീസ്..”
പേപ്പര്‍ കെട്ട് കയ്യില്‍ തന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കൈവീശി നാളെ ഇന്‍ബോക്സില്‍ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു നടന്നകന്നു. വശ്യതയാര്‍ന്ന നടത്തം. കൈവീശി യാത്രയാക്കി.
തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സ് പറഞ്ഞു. എന്നില്‍ ഒരു കഥാകാരനുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന സുന്ദരിയായ മണ്ടിപ്പെണ്ണ്‍.
“നാസിയ” അവളെന്നില്‍ എവിടെയൊക്കയോ സ്പര്‍ശിച്ചിരുന്നു. മനസ്സില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു തിരതള്ളല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു. ഇന്‍ബോക്സില്‍ എപ്പോഴും ചിരിച്ചു തമാശപറയുന്ന ഒരു ടൈം പാസ് ആയി കണ്ടിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടി. ഫേക്ക് അല്ലെന്ന് ബോധ്യമായി. തോള്‍ സഞ്ചിയിലെ കടലാസ് കെട്ടില്‍ അവള്‍ക്കെന്നോടു എന്താണ് പറയാനുള്ളത്. ഒരുപാട് വായനാശീലമുള്ളവള്‍. ഈ ലോകത്തെ ഏതു കാര്യത്തെപറ്റി സംസാരിച്ചാലും അവളുടേതായ രീതിയില്‍ രസമായി മറുപടി തരുമായിരുന്നു. സിനിമ, സ്പോര്‍ട്സ്, പെയിന്റിംഗ്, ബുക്ക്സ് etc... വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. രാഷ്ട്രീയമേഖലയിലേക്ക് മാത്രം കടുന്നു ചെല്ലാന്‍ വിമുഖത കാണിച്ചിരുന്നു.
ഒരിക്കല്‍ ‘’സ്വീറ്റ് നവംബര്‍” പതിനഞ്ചിലതികം പ്രാവശ്യം കണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞതോര്‍മ്മവന്നു. Alenjando Agresti യുടെ ഡയരക്ഷന്‍ മികവ് “ദ ലേക്ക് ഹൌസ്” ജോണ്‍ ഗ്രീന്‍ ന്‍റെ നോവല്‍ “The fault in our stars” “ജോസ് ബൂണ്‍” സിനിമയാക്കിയതൊക്കെ പറഞ്ഞതോര്‍ത്തു. എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് എന്നോട് സംസാരിച്ചത്.
സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സ് വായിക്കാന്‍ പെട്ടന്നൊന്നും കഴിയില്ലന്നു സത്യന്‍ അന്തിക്കാടിന്‍റെ രജനയില്‍ യേശുദാസ് മനോഹരമായി പാടിയത് എത്ര ശരിയാണ്..!
“ഒരു നിമിഷം തരൂ നിന്നിലലിയാന്‍...
ഒരു യുഗം തരൂ നിന്നെയറിയാന്‍....”
നടത്തത്തിനു വേകത കൂട്ടി. ഇരുട്ടിതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. റോഡില്‍ നടക്കാന്‍ കഴിയാത്തവിതം ഓട്ടോയും ബൈക്കും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തൊട്ടു പിന്നില്‍ വന്ന ഓട്ടോ കാലിയായിരുന്നു. ഡ്രൈവര്‍ നോക്കിയതും ഞാന്‍ കൈ കാണിച്ചതും ഒരിമിച്ചു തന്നെ.
“നേരെ ബീച്ചിലേക്ക് പോട്ടെ.” മുഖത്തെ മഴത്തുള്ളികള്‍ തുടച്ചു മാറ്റി പറഞ്ഞു.
ഓട്ടോഡ്രൈവര്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഈര്‍ഷ്യയോടെയും മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ അവജ്ജയോടെയും ഓരോ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചു വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഓവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് പിന്നിലാക്കി കുറ്റിച്ചിറയിലൂടെ സാവധാനം മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. വഴിയോരങ്ങളില്‍ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കടകള്‍ ഉയര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. അപ്പവാണിപ നേര്‍ച്ചയുടെ വരവ് ദീപാലങ്കാരങ്ങള്‍ അറിയിക്കുന്നു. മനസ്സ് യാന്ദ്രികമായി സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
“സര്‍ ഇറങ്ങുന്നില്ലേ ബീച്ച് എത്തി”
ഓട്ടോ ഡ്രൈവറുടെ ശബ്ദം ചിന്തയില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തി.
“എത്ര കാശായി..”
“സാര്‍ മീറ്റര്‍ നോക്കിയില്ലേ.?”
“ഇരിപത്തിരണ്ടു രൂപ.”
കോഴിക്കോട്ടെ ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍മാരുടെ കണിശതയും സത്യസന്തതയുമായ നിസ്വാര്‍ത്ഥ സേവനം കേരളക്കരക്ക് തന്നെ അഭിമാനിക്കാം.
ആകാശവാണി കെട്ടിടത്തിനു എതിര്‍വശത്തായി ഇരുന്നഉടനെ കടല വില്‍ക്കുന്ന പയ്യന്‍ വന്നു. കടല വാങ്ങി കൊറിച്ചുകൊണ്ട് തോളിലെ സഞ്ചിയിലെ പേപ്പര്‍ കെട്ടില്‍ കൈ വെച്ചു. വേണ്ട ഇവിടുന്നു വേണ്ട. വീട്ടിലെത്തിയിട്ടാവം വായന.
ഇരുട്ട് നകരത്തെ വിഴുങ്ങിതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മങ്ങിയ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് വെളിച്ചം. ബൈക്കുകള്‍ നിരനിരയായി നിറുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഉന്തുവണ്ടി കച്ചവടക്കാര്‍ ധാരാളമുണ്ട്. കവറില്‍ ഉപ്പിലിട്ട മാങ്ങയും നെല്ലിക്കയും പൈനാപ്പിള്‍ സ്ലൈസുമായി ഒരു കുഞ്ഞു കുട്ടി അടുത്തുകൂടെ കടന്നുപോയി. ജുബ്ബയുടെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു ഗോള്‍ഡ്‌ ഫ്ലേക്ക് ലൈറ്റ് എടുത്തു കത്തിച്ചു. എത്രനേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നതെന്ന്‍ അറിഞ്ഞില്ല. ഇത്തവണ ശക്തമായാണ് മഴയുടെ വരവ്. കുട നിവര്‍ത്തി വീണ്ടും ഒരു ഓട്ടോയുടെ സേവനം തേടി റോഡിലേക്കിറങ്ങി.
ഫ്ലാറ്റിന്‍റെ ശൂന്യതയിലേക്ക് മടങ്ങി ചെല്ലണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതല്ല. താക്കോല്‍ എടുത്തു വാതില്‍ തുറന്നു. സ്കൂള്‍ അവധി പ്രമാണിച്ച് ഭാര്യയും കുട്ടികളും അവളുടെ വീട് വരെ പോയിരിക്കുകയാണ്. കിച്ചണില്‍ കയറി ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു പാലെടുത്ത് ഒരു കോഫി ഉണ്ടാക്കി. ചൂടുള്ള കോഫി ഊതിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട്‌ സ്വീകരണ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.
പുസ്തകങ്ങളും കടലാസുകളും കബന്ധങ്ങള്‍പോലെ ചിതറി കിടക്കുന്നു. അവയുടെ കാവലെന്നോണം ചുവരില്‍ ഇടതു വശത്തായി “വിന്‍സെന്‍റ് വാന്‍ ഗോഗ്” ന്‍റെ “സ്റ്റാറി നൈറ്റ്” മറുവശത്ത്‌ “ഏഡ്‌വാര്‍ഡ്‌ മഞ്ച്” ന്‍റെ “ദ സ്ക്രീം” പെയിന്റിംഗ്. റോളിങ്ങ് ചെയറില്‍ ഇരുന്നു റീഡിംഗ് ഗ്ലാസ് വെച്ചു. ഇനി ചെയ്യാനുള്ളത് നാസിയയുടെ കഥയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം.
പേപ്പര്‍ കെട്ട് എടുത്തു മേശപ്പുറത്ത്‌ വെച്ചു. റബ്ബര്‍ ബാന്‍ഡ് അഴിച്ചെടുത്തു കടലാസുകള്‍ നിവര്‍ത്തി ഓരോന്നായി മറിച്ചു നോക്കി.
അദ്ഭുതം കൊണ്ട് കണ്ണുകള്‍ ഓരോ പേപ്പറിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു. ഒന്നിന് പിറകെ ഓരോന്നായി മറിച്ചു നോക്കി എല്ലാ പേപ്പറുകളും ശൂന്യം ഒന്ന് മുതല്‍ മുപ്പത്തിയഞ്ചു പേജുവരെ നമ്പരുകള്‍ എഴുതി റൌണ്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവസാന പേജില്‍ ഒരു കത്തായിരുന്നു.
“സര്‍”
എങ്ങനെ തുടങ്ങണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. എന്‍റെ മുപ്പത്തിയഞ്ചു വര്‍ഷത്തെ ജീവിതം ഈ മുപ്പത്തിയച്ചു പേജുകളില്‍ എഴുതി തീര്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല. സര്‍ എന്‍റെ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറാകുമോ എന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഈ കൂടിക്കാഴ്ച്ചയില്‍ സാറിനു നല്‍കിയത് എന്‍റെ മനസ്സാണ്. എനിക്കറിയാം സര്‍ വലിയ ഒരു കഥാകാരനല്ലെന്ന്. പക്ഷേ താങ്കളുടെ എഴുത്തില്‍ എവിടെയൊക്കയോ നന്മയുടെ അംശം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി ഞാന്‍ എല്ലാം സാറിനോട് തുറന്നു പറയാം. എന്‍റെ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ 9447960599. എന്നെ വിളിക്കുമല്ലോ?. വാട്ട്സ് അപ്പ് ചെയ്താലും മതി. സാവധാനത്തില്‍ എല്ലാം പറയാം. ഞാനൊന്ന് ഉറങ്ങിയിട്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആയി. മരിക്കാന്‍ എനിക്ക് ഭയമാണ്. ഒരിക്കലെങ്കിലും എനിക്ക് സുഖമായി ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയുമോ? എന്‍റെ കഥ കേട്ടതിനു ശേഷം പറയുമല്ലോ?.
സാറിന്‍റെ ജീവിത വിശുദ്ധി ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നാസിയ..!
ഉറക്കം കണ്ണുകളെ തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു. അലസമായി സോഫയിലേക്ക് വീണു.
“എനിക്കുറങ്ങണം.” “എനിക്കുറങ്ങണം.” “എനിക്കുറങ്ങണം.”
രാത്രിയുടെ അന്ധ്യയാമങ്ങളില്‍ എപ്പോഴോ ഞാനുണര്‍ന്നു..!!
https://www.facebook.com/isakkisam
Wednesday, October 07, 2015
ഇന്ത്യ വളരുന്നു.
ഭക്തിയുടെ ആരവങ്ങള്‍
മുഴങ്ങുന്ന ഉച്ചഭാഷിണികള്‍
രക്തദാഹിയായ് മാറുന്നു..!
കുറുവടിയും ഇഷ്ടികയും
സഹോദര്യത്തിന്റെ
മാറുപിളര്‍ത്തുന്നു..!
പ്രതികരിക്കാത്ത
പാമ്പിന്‍ നാവുമായി
മാളത്തിലോളിക്കുന്ന
രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്‍..!
പ്രകടനമില്ല, കരികൊടിയില്ല
ബന്ദില്ല, ഹര്‍ത്താലുമില്ല
കവലപ്രസംഗങ്ങളില്ല
പെട്രോളിനെക്കാളും
വിലകുറഞ്ഞ മനുഷ്യജന്മം..
ഇന്ത്യ വളരുന്നു....
ഇന്ത്യ വളരുന്നു....!!
https://www.facebook.com/isakkisam
മുഴങ്ങുന്ന ഉച്ചഭാഷിണികള്‍
രക്തദാഹിയായ് മാറുന്നു..!
കുറുവടിയും ഇഷ്ടികയും
സഹോദര്യത്തിന്റെ
മാറുപിളര്‍ത്തുന്നു..!
പ്രതികരിക്കാത്ത
പാമ്പിന്‍ നാവുമായി
മാളത്തിലോളിക്കുന്ന
രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്‍..!
പ്രകടനമില്ല, കരികൊടിയില്ല
ബന്ദില്ല, ഹര്‍ത്താലുമില്ല
കവലപ്രസംഗങ്ങളില്ല
പെട്രോളിനെക്കാളും
വിലകുറഞ്ഞ മനുഷ്യജന്മം..
ഇന്ത്യ വളരുന്നു....
ഇന്ത്യ വളരുന്നു....!!
https://www.facebook.com/isakkisam
Thursday, October 01, 2015
Good officer.
അനുഭവങ്ങള്‍ക്ക് കാലം പതിച്ചു നല്‍കിയ അടയാളങ്ങളില്‍ സന്തോഷം നല്‍കിയ ഒന്ന്
തന്നെ ഈ യാത്രയില്‍ എന്നെ തേടിയെത്തിയത്...!! നെടുമ്പാശേരിയില്‍ നിന്നും
ജിദ്ദയിലേക്കുള്ള യാത്രാവേളയില്‍ എമിഗ്രേഷന്‍ കൌണ്ടറിനു മുന്നിലെത്തി
പാസ്സ്പോര്‍ട്ട് നല്‍കിയപ്പോള്‍ എമിഗ്രേഷന്‍ ഫോം എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചു
ഓഫീസര്‍..! വിവരങ്ങള്‍ ചേര്‍ക്കാതെ ഫോം പാസ്സ്പോര്‍ട്ടിനുള്ളില്‍
തന്നെ...! ഓഫീസര്‍ തന്നെ ഫോം എടുത്തു വിവരങ്ങള്‍ എല്ലാം എഴുതി ഒപ്പിട്ടു
വാങ്ങി നല്ല ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു..!! ഞാനെന്‍റെ സന്തോഷം
അറിയിക്കുകയും ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കുവാന്‍ അനുവാദം ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു..
എന്തിനാ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഈ അനുഭവം ഫ് ബി യില്‍ ഷെയര്‍ ചെയ്യാനാണെന്നു
പറഞ്ഞപ്പോള്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു സമ്മതം നല്‍കി..!! ചിലരങ്ങനെയാണ്..! നന്മ
നിറഞ്ഞ ഒരു ഓഫീസര്‍..! ഇനിയും ജനങ്ങള്ക്ക് സേവനം നല്‍കുവാന്‍ ആ കൈകള്‍ക്ക്
കരുത്തു നല്‍കട്ടെ എന്ന് പ്രാര്‍ഥിക്കാം...!! സുഗുണവല്ലി മാഡത്തിനു ഒരു
ബിഗ്‌ സല്യുട്ട്.!!!
https://www.facebook.com/isakkisam
https://www.facebook.com/isakkisam
Friday, August 14, 2015
ആശംസാസന്ദേശം.
പുറത്ത് ശക്തമായ മഴപെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ക്ലാസ്സില്‍
മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് സ്വാതന്ത്രദിന ആശംസാസന്ദേശം എഴുതുവാന്‍ വികൃതിയായ ഖാദറിനോട് പറഞ്ഞു ക്ലാസ് ടീച്ചര്‍ സ്റ്റാഫ് റൂം വരെ പോയി. ശരിക്ക് എഴുതാനൊന്നും അറിയില്ലങ്കിലും അതൊന്നും തുറന്നു പറയാതെ ഖാദര്‍ എഴുതി തുടങ്ങി.
മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് സ്വാതന്ത്രദിന ആശംസാസന്ദേശം എഴുതുവാന്‍ വികൃതിയായ ഖാദറിനോട് പറഞ്ഞു ക്ലാസ് ടീച്ചര്‍ സ്റ്റാഫ് റൂം വരെ പോയി. ശരിക്ക് എഴുതാനൊന്നും അറിയില്ലങ്കിലും അതൊന്നും തുറന്നു പറയാതെ ഖാദര്‍ എഴുതി തുടങ്ങി.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു
തിരിച്ചെത്തിയ സര്‍ ഖാദറിനോട് എഴുതിയത് വായിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു.
ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തുള്ള ആജ്ഞ കേട്ട് ഖാദര്‍ ഒന്നു ഞെട്ടി. ജാള്യത പുറത്ത്
കാട്ടാതെ ഖാദര്‍ വായന തുടങ്ങിയെങ്കിലും നിറയെ വരകളും കുത്തുകളും ആയതിനാല്‍
മുന്നോട്ട് വായിക്കാനായില്ല. ക്ലാസ്സിലെ സഹപാഠികള്‍ എല്ലാം ഖാഥറിനെ നോക്കി
ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
സര്‍ ചോദിച്ചു. “ഖാദര്‍ എഴുതിയത് ഖാദറിനു തന്നെ വായിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലെന്നോ” വാചകക്കസര്‍ത്തില്‍ മിടുക്കനായിരുന്ന ഖാദര്‍ എല്ലാവരോടും നിശബ്ദമായിരിക്കാന്‍ ആഗ്യം കാണിച്ചതിന് ശേഷം സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
ഖാദറിന്റെ വാചകമടിയില്‍ പരിസരം മറന്നിരുന്ന സാറും മറ്റു സഹപാഠികളും കേള്‍ക്കേ അത്യുച്ചത്തില്‍ തന്‍റെ ഭാഗം ന്യായീകരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇത് എനിക്കുള്ള കത്തല്ല എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാമല്ലോ... പിന്നെ എനിക്കിത് വായിക്കാന്‍ കഴിയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ. മുഖ്യമന്ത്രി വായിക്കേണ്ട കത്ത് എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ കഴിയണം എന്നു പറയാന്‍ മാത്രം വിഡ്ഢികളാണ് എന്റെ് സഹപാഠികളും സാറും എന്ന് വിശ്വസിക്കണമെന്നാണോ നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരും പറയുന്നത്.
ആലോചിക്കാന്‍ സാവകാശം കൊടുക്കാതെയുള്ള ഖാദറിന്റെ വാചകക്കസര്‍ത്തില്‍ വീണുപോയ സാര്‍ ഉടന്‍ വിധികല്‍പ്പിച്ചു. “ശരിയാണ് മുഖ്യമന്ത്രിക്കുള്ള കത്ത് ഖാദറിന് വായിക്കാന്‍ കഴിയണമെന്ന് പറയുന്നതില്‍ യാതൊരു ന്യായവുമില്ലല്ലോ !!!”
--------------------------------------------------------------
നാളെ നാടിനെ നയിക്കാനുള്ള ഭരണാധികാരി ആവാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു ഖാദര്‍. എല്ലാ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും സ്വാതന്ത്രദിനാശംസകള്‍..!! വന്ദേമാതരം..!! വന്ദേമാതരം..!!
https://www.facebook.com/isakkisam
സര്‍ ചോദിച്ചു. “ഖാദര്‍ എഴുതിയത് ഖാദറിനു തന്നെ വായിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലെന്നോ” വാചകക്കസര്‍ത്തില്‍ മിടുക്കനായിരുന്ന ഖാദര്‍ എല്ലാവരോടും നിശബ്ദമായിരിക്കാന്‍ ആഗ്യം കാണിച്ചതിന് ശേഷം സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
ഖാദറിന്റെ വാചകമടിയില്‍ പരിസരം മറന്നിരുന്ന സാറും മറ്റു സഹപാഠികളും കേള്‍ക്കേ അത്യുച്ചത്തില്‍ തന്‍റെ ഭാഗം ന്യായീകരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇത് എനിക്കുള്ള കത്തല്ല എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാമല്ലോ... പിന്നെ എനിക്കിത് വായിക്കാന്‍ കഴിയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ. മുഖ്യമന്ത്രി വായിക്കേണ്ട കത്ത് എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ കഴിയണം എന്നു പറയാന്‍ മാത്രം വിഡ്ഢികളാണ് എന്റെ് സഹപാഠികളും സാറും എന്ന് വിശ്വസിക്കണമെന്നാണോ നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരും പറയുന്നത്.
ആലോചിക്കാന്‍ സാവകാശം കൊടുക്കാതെയുള്ള ഖാദറിന്റെ വാചകക്കസര്‍ത്തില്‍ വീണുപോയ സാര്‍ ഉടന്‍ വിധികല്‍പ്പിച്ചു. “ശരിയാണ് മുഖ്യമന്ത്രിക്കുള്ള കത്ത് ഖാദറിന് വായിക്കാന്‍ കഴിയണമെന്ന് പറയുന്നതില്‍ യാതൊരു ന്യായവുമില്ലല്ലോ !!!”
--------------------------------------------------------------
നാളെ നാടിനെ നയിക്കാനുള്ള ഭരണാധികാരി ആവാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു ഖാദര്‍. എല്ലാ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും സ്വാതന്ത്രദിനാശംസകള്‍..!! വന്ദേമാതരം..!! വന്ദേമാതരം..!!
https://www.facebook.com/isakkisam
Tuesday, August 11, 2015
അടയാളം.
പുറത്തെ
അടയാളം മറുകാണെന്ന്
ഉമ്മയാണാദ്യം പറഞ്ഞത്.
അടയാളം മറുകാണെന്ന്
ഉമ്മയാണാദ്യം പറഞ്ഞത്.
വലതു കണ്ണിനോടു ചേര്‍ന്ന്
നീളത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന
വരഅടയാളം കുഞ്ഞുനാളില്‍
ബ്ലേഡ് കയ്യില്‍വെച്ചു ഉറങ്ങിയതാണത്രേ.
മേഘങ്ങള്‍ ആകാശത്ത്‌
സൂര്യരശ്മികളെ മറച്ചത്
മഴയുടെ അടയാളങ്ങള്‍തന്നെ.
നിലാവില്ലാത്ത രാത്രിയില്‍
കുത്തിചൂളാന്‍ കരയുന്നത്
മരണത്തിന്‍റെ അടയാളമാണ്പോലും.
അടയാളങ്ങള്‍ എല്ലാം
പരിജയം ഭാവിച്ച്
ഓരോന്നോരോന്ന്
പിന്തുടരുന്നുണ്ട്.
https://www.facebook.com/isakkisam
നീളത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന
വരഅടയാളം കുഞ്ഞുനാളില്‍
ബ്ലേഡ് കയ്യില്‍വെച്ചു ഉറങ്ങിയതാണത്രേ.
മേഘങ്ങള്‍ ആകാശത്ത്‌
സൂര്യരശ്മികളെ മറച്ചത്
മഴയുടെ അടയാളങ്ങള്‍തന്നെ.
നിലാവില്ലാത്ത രാത്രിയില്‍
കുത്തിചൂളാന്‍ കരയുന്നത്
മരണത്തിന്‍റെ അടയാളമാണ്പോലും.
അടയാളങ്ങള്‍ എല്ലാം
പരിജയം ഭാവിച്ച്
ഓരോന്നോരോന്ന്
പിന്തുടരുന്നുണ്ട്.
https://www.facebook.com/isakkisam
Saturday, August 01, 2015
വന്നിട്ടില്ല.
കല്യാണമണ്ഡപത്തിലെ സ്റ്റേജില്‍
ആലിംഗന മുക്തരായി രണ്ട്
പേര്‍ പിന്നോട്ട് നിന്നു..,
ഷെയ്ക്ക് ഹാന്‍ഡ്
വിടുതല്‍ വാങ്ങുന്നു..,
മഹര്‍ തിരിച്ച് വാങ്ങി
മേശന്മേല്‍ വെക്കുന്നു..,
സോഫയില്‍ ഉപവിഷ്ട്ടരായി
മുന്നോട്ടു കുനിഞ്ഞു
കൈ പിടിക്കുന്നു..,
നിക്കാഹഹാ.. മിന്‍ക.. കബില്ത്തു..
തലയില്‍ നിന്നും റുമാലെടുത്തു
പാന്റിന്റെ പോകറ്റില്‍ തിരുകി..,
വായയില്‍ നിന്നു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക്‌
മില്‍ക്ക്ഷെയ്ക്ക് വരുന്നു..,
ഗ്ലാസ് തിരിച്ചു ട്രേയിലേക്ക് വെക്കുന്നു..,
ഓരോരുത്തരായി സ്റ്റേജില്‍ നിന്നും
പിന്നോട്ട് നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍
"കരന്റ് പോയി "
സിഡി റീവൈന്‍ഡ്.
https://www.facebook.com/isakkisam
ആലിംഗന മുക്തരായി രണ്ട്
പേര്‍ പിന്നോട്ട് നിന്നു..,
ഷെയ്ക്ക് ഹാന്‍ഡ്
വിടുതല്‍ വാങ്ങുന്നു..,
മഹര്‍ തിരിച്ച് വാങ്ങി
മേശന്മേല്‍ വെക്കുന്നു..,
സോഫയില്‍ ഉപവിഷ്ട്ടരായി
മുന്നോട്ടു കുനിഞ്ഞു
കൈ പിടിക്കുന്നു..,
നിക്കാഹഹാ.. മിന്‍ക.. കബില്ത്തു..
തലയില്‍ നിന്നും റുമാലെടുത്തു
പാന്റിന്റെ പോകറ്റില്‍ തിരുകി..,
വായയില്‍ നിന്നു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക്‌
മില്‍ക്ക്ഷെയ്ക്ക് വരുന്നു..,
ഗ്ലാസ് തിരിച്ചു ട്രേയിലേക്ക് വെക്കുന്നു..,
ഓരോരുത്തരായി സ്റ്റേജില്‍ നിന്നും
പിന്നോട്ട് നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍
"കരന്റ് പോയി "
സിഡി റീവൈന്‍ഡ്.
https://www.facebook.com/isakkisam
Monday, July 27, 2015
ജനമനസ്സുകളില്‍ മരണമില്ലാത്ത ഇന്ത്യന്‍ പ്രസിഡന്‍റ്.
യുവാക്കള്‍ക്ക് അഴിമതിയില്ലാത്ത ഇന്ത്യ സ്വപ്നം കാണാന്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്ത
രാഷ്ട്രീയക്കാരനല്ലാത്ത ആദ്യ ഇന്ത്യന്‍ പ്രസിഡന്‍റ്.. താന്‍ മരിച്ചാല്‍ ഒരു
അവധി ദിനം ഉണ്ടാവരുത് ... ഒരു അവധി ദിവസം പ്രവര്‍ത്തിദിനമാക്കി എന്നെ
ഓര്‍മ്മിക്കുന്നതാണെനിക്കിഷ്ടം എന്നു പറഞ്ഞ മഹാനായ താങ്കള്‍ക്ക്
പകരക്കാരനില്ല.... ഇന്ത്യയുടെ തീരാ നഷ്ടം..!!! ആദരാഞ്ജലികള്‍..!
Saturday, July 25, 2015
വാക്ക്.
"മുനീറെ നിനക്കെത്ര വയസ്സായി..? "
"മുപ്പത്തിയഞ്ച്"
"പത്തുവര്‍ഷം മുമ്പ് ചോദിച്ചപ്പോഴും "മുപ്പത്തിയഞ്ച്" എന്നാണല്ലോ പറഞ്ഞത്..? "
"അതെ, ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞാല്‍ അതു വാക്കാ, അതു മാറ്റി പറയുന്ന സ്വഭാവം എനിക്കില്ല"
എന്താല്ലേ..!!! ഇവന്‍ ഫ്രീക്കനൊന്നുമല്ല കെട്ടോ. Muneer Vee Pee O
Saturday, July 11, 2015
ലൈലത്തുല്‍ ഖദ്റിലെ അനുഭവങ്ങള്‍.
വിശുദ്ധ ഖുര്ആനിന്റെ ആദ്യ സൂക്തങ്ങള്‍ അവതരിച്ചത് വിശുദ്ധ റമദാനിലാണ്
എന്നത് അര്‍ഥശങ്കക്കിടയില്ലാത്ത വിധം ഖുര്‍ആന്‍ പറയുന്നുണ്ട്. ലൈലത്തുല്‍
ഖദര്‍ എന്ന വിശുദ്ധ റമദാനിലെ പുണ്യമായ രാവിലായിരുന്നു ഇത്. നബിതിരുമേനിയുടെ
ജനനത്തിന്റെ 41 – വര്‍ഷം റമദാനിലെ ഇരുപത്തിയേഴിന്റെ രാവിലായിരുന്നു ഇത്
എന്നാണ് പ്രബലമായ ചരിത്രപക്ഷം.
മുപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ് പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ തന്നെ നബിതിരുമേനിയുടെ മനോനിലയില്‍ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. സദാ ഒരു ചിന്ത അദ്ദേഹത്തെ വലയം ചെയ്തിരുന്നു.ഖുറൈശികള്‍ കഅബാലയം പുതിക്കിപണിതത് അക്കാലത്തായിരുന്നുവല്ലോ. അന്ന് ചെറിയ ഒരു വിശയത്തിന്റെ പേരില്‍ വലിയ ഒരു കലാപത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോഴായിരുന്നു നബി തിരുമേനിക്ക് അതിലൊരു മധ്യസ്ഥത വഹിക്കാനുള്ള അവസരമുണ്ടായത്. അതുകൊണ്ട് ഹജറുല്‍ അസുവദ് യഥാസ്ഥാനത്ത് വെക്കുന്നതിലുണ്ടായ പ്രശ്നം തീര്‍ന്നുവെങ്കിലും തന്‍റെ നാട്ടിലെ ജനങ്ങള്‍ ഇങ്ങിനെ ചെറിയ ഒരു കാര്യത്തിന് വേണ്ടി ഇത്ര വലിയ വാശി കാണിക്കുകയാണല്ലോ എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ നബിതിരുമേനിക്ക്‌ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ടായി.
അതോടൊപ്പം നബിതിരുമേനി തനിക്കുചുറ്റും നടക്കുന്ന പലതും അതിലേക്ക് ചേര്‍ത്തു വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി മനുഷ്യരെ നയിക്കുവാന്‍ ഒരു ആദര്‍ശമില്ല എന്നതാണ് പ്രധാന കാരണം എന്ന് പലപ്പോഴും അവര്‍ക്ക് തോന്നിയിരിക്കണം. ഏതായാലും പ്രമുഖ ചിത്രകാരന്മാര്‍ പറയും പോലെ തനിക്കു ചുറ്റും അലയടിക്കുന്ന ജാഹിലിയത്തുകള്‍ നബിയുടെ സ്വാസ്ഥ്യം കെടുത്തി.
നാപ്പതിനോടടുക്കും തോറും ഈ ചിന്തകള്‍ക്ക് ഭാരം കൂടി. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക്‌ അവരുടെ മനസ്സ് മെല്ലെ മെല്ലെ വളരുകയായിരുന്നു. ഭാരമുള്ള ഈ ചിന്തകള്‍ വലയം ചെയ്തപ്പോള്‍ ഒഴിഞ്ഞ് ഒരിടത്തിരിക്കുന്നതും ചിന്തകളില്‍ മുഴുകുന്നതുമെല്ലാം നബിയുടെ മനസ്സിന് ഹാരിയായ ഒരു അനുഭൂതിയായി. ഒഴിവു സമയങ്ങളില്‍ അതികവും ഏകാന്തനായി മലഞ്ചരുവിലോ മറ്റോ ഒഴിഞ്ഞുപോയി ഇരിക്കുന്നതില്‍ ആനന്ദം കണ്ടു.
മനസ്സില്‍ ഇബ്രാഹിമിയത്ത് എന്ന ഇബ്രാഹിം നബിയുടെ മാര്‍ഗത്തോടുള്ള പ്രതിപത്തിയായിരുന്നു. അതിനിടെ മാനസികമായ മറ്റൊരു മാറ്റം കൂടിയുണ്ടായി. സ്വപ്നം കാണുക. കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പിറ്റേന്ന് തന്നെ തന്‍റെ മുന്നില്‍ തെളിയുകയും പുലരുകയും ചെയ്യുക. ആ പരിശുദ്ധവും നിഷ്കളങ്കുവുമായ മനസ്സ് അല്ലാഹുവിന്റെ രിസാലത്ത് വഹിക്കുവാനുള്ള വളര്‍ച്ചയിലേക്ക് പാകപ്പെട്ട് വരികയായിരുന്നു.
ഏകാന്തതയുമായി അകന്നകന്ന് അപ്പോഴേക്കും അവര്‍ ജബലന്നൂറിന്റെ മുകളിലുള്ള ഹിറാഗുഹയില്‍ എത്തിയിരുന്നു. മക്കയില്‍ നിന്നും ആറു മൈലോളം അകലെയുള്ള ആ ഗുഹയില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു സുഖമുള്ള ആത്മീയത അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചു. പിന്നെ അവിടെ തന്നെ താങ്ങുവാന്‍ തുടങ്ങി. ഭാര്യയേയും മക്കളെയുമൊക്കെ കാണുവാന്‍ ആഗ്രഹമുണ്ടാവുമ്പോള്‍ മലയിറങ്ങുകയും അതികം വൈകാതെ ഭക്ഷണ സാധനങ്ങളുമായി വീണ്ടും മലമുകളില്‍ എത്തുകയും ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി.
അങ്ങിനെയിരിക്കെ റമദാനിലെ ഇരുപത്തിയേഴാം രാവ് വന്നു. സുഖമുള്ള ഏകാന്തതയില്‍ വിലയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനിടെ ജിബിരീല്‍ എന്ന മലക്ക് അവിടെയെത്തി. മുഹമ്മദ് നബിയോട് വായിക്കുക എന്ന് ആജ്ഞാപിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ അറിഞ്ഞുകൂടാ” ഉടനെ മലക്ക് ബലമായി ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചു. പിന്നെ വിട്ടു. വീണ്ടും വായിക്കാന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചു. നബി തിരുമേനി അതെ മറുപടി തന്നെ പറഞ്ഞു. വീണ്ടും മലക്ക് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. അങ്ങനെ മൂന്ന് പ്രാവിശ്യം ഉണ്ടായി. മൂന്നാം തവണ മലക്കിന്റെ കരങ്ങളില്‍നിന്നും മോചിതനായപ്പോഴേക്കും അദ്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രവാഹം ആരഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ വഹിയ് ആ മനസ്സിലേക്ക് ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി. അതായിരുന്നു വഹിയിന്‍റെ ആദ്യാനുഭവം.
ഈ സംഭവത്തില്‍ നബിതിരുമേനി വല്ലാതെ പേടിച്ചു. ഏകാന്തമായ ഒരു സാഹചര്യത്തില്‍, അതും ഒരു മലമുകളില്‍ മാത്രമല്ല അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ ഇത്തരമൊരു സംഭവമുണ്ടായാല്‍ ആരും ഭയന്നുപോകും. അവര്‍ പിന്നെ പുലരാനോന്നും കാത്തുനിന്നില്ല. വേഗം കുന്നിറങ്ങി. ഉണ്ടായ അനുഭവം ഒരുതരം പേടി ആയി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കുന്നിറങ്ങി ആറുമൈല്‍ അകലെയുള്ള സ്വന്തം വീട്ടില്‍ ചെന്നുകയറുമ്പോള്‍ പേടിയും വിറയും പനിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പത്നി ഖദീജാ ബീവി തുറന്നുകൊടുത്ത വാതിലിലൂടെ അകത്തുകടക്കുമ്പോള്‍ നബി പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു: “ഒരു പുതപ്പുതരൂ”. ഖദീജാബീവി പ്രിയതമന് പുതപ്പു പുതച്ചുകൊടുത്തു. അതിനുള്ളില്‍ വിറച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും തനിക്കുണ്ടായ അനുഭവം തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പേടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
‘ഞാന്‍ വല്ലാതെ ഭയപ്പെട്ടുപോയി,എനിക്കെന്തങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ എന്ന് ഭയപ്പെട്ടുപോയി’ എന്ന് നബി{സ} പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സ്നേഹവതിയായ പത്നി അരികിലേക്ക് അടുത്തുനിന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അങ്ങയെ അല്ലാഹു ഒരിക്കലും വിഷമിപ്പിക്കില്ല. അങ്ങു കുടുംബബന്ധങ്ങള്‍ മാനിക്കുന്നു. ജനങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി ഭാരങ്ങള്‍ ചുമക്കുന്നു. ആശരണര്‍ക്കുവേണ്ടി യത്നിക്കുന്നു. അതിഥികളെ സത്കരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്‍റെ മാര്‍ഗത്തില്‍ സഹായിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ എന്താണ് നബിക്ക് പറ്റിയത് എന്ന് ഖദീജാ ബീവിക്കോ മക്കള്‍ക്കോ മനസ്സിലായില്ല. തെല്ലൊരു ആശ്വാസം വന്നപ്പോള്‍ ഖദീജാ ബീവി നേരെ ‘വറഖത്ത് ബിന്‍ നൌഫല്‍’ എന്നയാളുടെ അടുത്തേക്ക്‌ നബിയുമായി പുറപ്പെട്ടു.
മക്കയില്‍ അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു സത്യക്രിസ്ത്യാനിയായിരുന്നു ‘വറഖത്ത് ബിന്‍ നൌഫല്‍’. ഖദീജാ ബീവിയുടെ ബന്ധു കൂടിയായിരുന്ന വറഖത്തിന് അബീരി ഭാഷയും ഇന്ജീലും വശമുണ്ടായിരുന്നു. പ്രായാധിക്യത്തിന്റെ അന്ധത ബാധിച്ച വറഖത്ത് നബിയില്‍ നിന്ന് ഉണ്ടായതെല്ലാം ചോതിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ഇത് നാമൂസാണ്, മൂസാ നബിയുടെ അടുത്ത് ദൈവിക സന്ദേശങ്ങളുമായി വരാറുണ്ടായിരുന്ന നാമൂസ് എന്ന വഹിയിന്‍റെ മാലാഖ’. അപ്പോള്‍ നബി തിരുമേനി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, തന്നെ സമീപിച്ചത് ജിബിരീല്‍ എന്ന മലഖാണെന്നും തനിക്കു ലഭിച്ചത് അല്ലാഹുവിന്റെ സന്ദേശമാണെന്നും ഖുര്‍ആനിന്‍റെയും വഹിയിന്റെയും പ്രവാചകത്തിന്റെയും എല്ലാം തുടക്കം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.
അന്നായിരുന്നു വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ മനുഷ്യകുലത്തോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്. ഇരുപത്തിമൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിടെ നബിതിരുമേനിയുടെയും സമുദായത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്‍റെയും കൂടെ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ വന്നും നടന്നും അത് പൂര്‍ണ്ണമാവുകയായിരുന്നു. അവതരണം പൂര്‍ണ്ണമായതോടെ മാര്‍ഗദര്‍ശനം എന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യമായി ഖുര്‍ആന്‍ മാറി.
ഇനി ഏതു കാലത്തേയും ഏതു കുലത്തെയും ഖുര്‍ആന്‍ മാര്‍ഗദര്‍ശനം നല്‍കി നയിക്കും. ഖുര്ആനിന്റെ പരിതിയില്‍ വരാത്ത ഒരു വിഷയമോ ഖുര്‍ആനിനുള്ളിലൊതുങ്ങാത്ത ഒരു വികാസമോ ഇനി നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തിലുണ്ടാവില്ല. ഓരോ പുതിയ കാര്യങ്ങള്‍ കടന്നുവരുമ്പോഴും ഖുര്‍ആന്‍ അതില്‍ നേരത്തേ എത്തിയതായി കാണുന്നതും അനുഭവപ്പെടുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്.
-----------------------------------------------------------------------------------
കടപ്പാട്:- ടി.എച്ച്.ദാരിമി. {മലയാളം ന്യൂസ്]
https://www.facebook.com/isakkisam
http://ishaquep.blogspot.in/
മുപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ് പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ തന്നെ നബിതിരുമേനിയുടെ മനോനിലയില്‍ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. സദാ ഒരു ചിന്ത അദ്ദേഹത്തെ വലയം ചെയ്തിരുന്നു.ഖുറൈശികള്‍ കഅബാലയം പുതിക്കിപണിതത് അക്കാലത്തായിരുന്നുവല്ലോ. അന്ന് ചെറിയ ഒരു വിശയത്തിന്റെ പേരില്‍ വലിയ ഒരു കലാപത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോഴായിരുന്നു നബി തിരുമേനിക്ക് അതിലൊരു മധ്യസ്ഥത വഹിക്കാനുള്ള അവസരമുണ്ടായത്. അതുകൊണ്ട് ഹജറുല്‍ അസുവദ് യഥാസ്ഥാനത്ത് വെക്കുന്നതിലുണ്ടായ പ്രശ്നം തീര്‍ന്നുവെങ്കിലും തന്‍റെ നാട്ടിലെ ജനങ്ങള്‍ ഇങ്ങിനെ ചെറിയ ഒരു കാര്യത്തിന് വേണ്ടി ഇത്ര വലിയ വാശി കാണിക്കുകയാണല്ലോ എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ നബിതിരുമേനിക്ക്‌ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ടായി.
അതോടൊപ്പം നബിതിരുമേനി തനിക്കുചുറ്റും നടക്കുന്ന പലതും അതിലേക്ക് ചേര്‍ത്തു വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി മനുഷ്യരെ നയിക്കുവാന്‍ ഒരു ആദര്‍ശമില്ല എന്നതാണ് പ്രധാന കാരണം എന്ന് പലപ്പോഴും അവര്‍ക്ക് തോന്നിയിരിക്കണം. ഏതായാലും പ്രമുഖ ചിത്രകാരന്മാര്‍ പറയും പോലെ തനിക്കു ചുറ്റും അലയടിക്കുന്ന ജാഹിലിയത്തുകള്‍ നബിയുടെ സ്വാസ്ഥ്യം കെടുത്തി.
നാപ്പതിനോടടുക്കും തോറും ഈ ചിന്തകള്‍ക്ക് ഭാരം കൂടി. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക്‌ അവരുടെ മനസ്സ് മെല്ലെ മെല്ലെ വളരുകയായിരുന്നു. ഭാരമുള്ള ഈ ചിന്തകള്‍ വലയം ചെയ്തപ്പോള്‍ ഒഴിഞ്ഞ് ഒരിടത്തിരിക്കുന്നതും ചിന്തകളില്‍ മുഴുകുന്നതുമെല്ലാം നബിയുടെ മനസ്സിന് ഹാരിയായ ഒരു അനുഭൂതിയായി. ഒഴിവു സമയങ്ങളില്‍ അതികവും ഏകാന്തനായി മലഞ്ചരുവിലോ മറ്റോ ഒഴിഞ്ഞുപോയി ഇരിക്കുന്നതില്‍ ആനന്ദം കണ്ടു.
മനസ്സില്‍ ഇബ്രാഹിമിയത്ത് എന്ന ഇബ്രാഹിം നബിയുടെ മാര്‍ഗത്തോടുള്ള പ്രതിപത്തിയായിരുന്നു. അതിനിടെ മാനസികമായ മറ്റൊരു മാറ്റം കൂടിയുണ്ടായി. സ്വപ്നം കാണുക. കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പിറ്റേന്ന് തന്നെ തന്‍റെ മുന്നില്‍ തെളിയുകയും പുലരുകയും ചെയ്യുക. ആ പരിശുദ്ധവും നിഷ്കളങ്കുവുമായ മനസ്സ് അല്ലാഹുവിന്റെ രിസാലത്ത് വഹിക്കുവാനുള്ള വളര്‍ച്ചയിലേക്ക് പാകപ്പെട്ട് വരികയായിരുന്നു.
ഏകാന്തതയുമായി അകന്നകന്ന് അപ്പോഴേക്കും അവര്‍ ജബലന്നൂറിന്റെ മുകളിലുള്ള ഹിറാഗുഹയില്‍ എത്തിയിരുന്നു. മക്കയില്‍ നിന്നും ആറു മൈലോളം അകലെയുള്ള ആ ഗുഹയില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു സുഖമുള്ള ആത്മീയത അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചു. പിന്നെ അവിടെ തന്നെ താങ്ങുവാന്‍ തുടങ്ങി. ഭാര്യയേയും മക്കളെയുമൊക്കെ കാണുവാന്‍ ആഗ്രഹമുണ്ടാവുമ്പോള്‍ മലയിറങ്ങുകയും അതികം വൈകാതെ ഭക്ഷണ സാധനങ്ങളുമായി വീണ്ടും മലമുകളില്‍ എത്തുകയും ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി.
അങ്ങിനെയിരിക്കെ റമദാനിലെ ഇരുപത്തിയേഴാം രാവ് വന്നു. സുഖമുള്ള ഏകാന്തതയില്‍ വിലയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനിടെ ജിബിരീല്‍ എന്ന മലക്ക് അവിടെയെത്തി. മുഹമ്മദ് നബിയോട് വായിക്കുക എന്ന് ആജ്ഞാപിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ അറിഞ്ഞുകൂടാ” ഉടനെ മലക്ക് ബലമായി ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചു. പിന്നെ വിട്ടു. വീണ്ടും വായിക്കാന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചു. നബി തിരുമേനി അതെ മറുപടി തന്നെ പറഞ്ഞു. വീണ്ടും മലക്ക് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. അങ്ങനെ മൂന്ന് പ്രാവിശ്യം ഉണ്ടായി. മൂന്നാം തവണ മലക്കിന്റെ കരങ്ങളില്‍നിന്നും മോചിതനായപ്പോഴേക്കും അദ്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രവാഹം ആരഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ വഹിയ് ആ മനസ്സിലേക്ക് ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി. അതായിരുന്നു വഹിയിന്‍റെ ആദ്യാനുഭവം.
ഈ സംഭവത്തില്‍ നബിതിരുമേനി വല്ലാതെ പേടിച്ചു. ഏകാന്തമായ ഒരു സാഹചര്യത്തില്‍, അതും ഒരു മലമുകളില്‍ മാത്രമല്ല അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ ഇത്തരമൊരു സംഭവമുണ്ടായാല്‍ ആരും ഭയന്നുപോകും. അവര്‍ പിന്നെ പുലരാനോന്നും കാത്തുനിന്നില്ല. വേഗം കുന്നിറങ്ങി. ഉണ്ടായ അനുഭവം ഒരുതരം പേടി ആയി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കുന്നിറങ്ങി ആറുമൈല്‍ അകലെയുള്ള സ്വന്തം വീട്ടില്‍ ചെന്നുകയറുമ്പോള്‍ പേടിയും വിറയും പനിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പത്നി ഖദീജാ ബീവി തുറന്നുകൊടുത്ത വാതിലിലൂടെ അകത്തുകടക്കുമ്പോള്‍ നബി പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു: “ഒരു പുതപ്പുതരൂ”. ഖദീജാബീവി പ്രിയതമന് പുതപ്പു പുതച്ചുകൊടുത്തു. അതിനുള്ളില്‍ വിറച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും തനിക്കുണ്ടായ അനുഭവം തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പേടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
‘ഞാന്‍ വല്ലാതെ ഭയപ്പെട്ടുപോയി,എനിക്കെന്തങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ എന്ന് ഭയപ്പെട്ടുപോയി’ എന്ന് നബി{സ} പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സ്നേഹവതിയായ പത്നി അരികിലേക്ക് അടുത്തുനിന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അങ്ങയെ അല്ലാഹു ഒരിക്കലും വിഷമിപ്പിക്കില്ല. അങ്ങു കുടുംബബന്ധങ്ങള്‍ മാനിക്കുന്നു. ജനങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി ഭാരങ്ങള്‍ ചുമക്കുന്നു. ആശരണര്‍ക്കുവേണ്ടി യത്നിക്കുന്നു. അതിഥികളെ സത്കരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്‍റെ മാര്‍ഗത്തില്‍ സഹായിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ എന്താണ് നബിക്ക് പറ്റിയത് എന്ന് ഖദീജാ ബീവിക്കോ മക്കള്‍ക്കോ മനസ്സിലായില്ല. തെല്ലൊരു ആശ്വാസം വന്നപ്പോള്‍ ഖദീജാ ബീവി നേരെ ‘വറഖത്ത് ബിന്‍ നൌഫല്‍’ എന്നയാളുടെ അടുത്തേക്ക്‌ നബിയുമായി പുറപ്പെട്ടു.
മക്കയില്‍ അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു സത്യക്രിസ്ത്യാനിയായിരുന്നു ‘വറഖത്ത് ബിന്‍ നൌഫല്‍’. ഖദീജാ ബീവിയുടെ ബന്ധു കൂടിയായിരുന്ന വറഖത്തിന് അബീരി ഭാഷയും ഇന്ജീലും വശമുണ്ടായിരുന്നു. പ്രായാധിക്യത്തിന്റെ അന്ധത ബാധിച്ച വറഖത്ത് നബിയില്‍ നിന്ന് ഉണ്ടായതെല്ലാം ചോതിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ഇത് നാമൂസാണ്, മൂസാ നബിയുടെ അടുത്ത് ദൈവിക സന്ദേശങ്ങളുമായി വരാറുണ്ടായിരുന്ന നാമൂസ് എന്ന വഹിയിന്‍റെ മാലാഖ’. അപ്പോള്‍ നബി തിരുമേനി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, തന്നെ സമീപിച്ചത് ജിബിരീല്‍ എന്ന മലഖാണെന്നും തനിക്കു ലഭിച്ചത് അല്ലാഹുവിന്റെ സന്ദേശമാണെന്നും ഖുര്‍ആനിന്‍റെയും വഹിയിന്റെയും പ്രവാചകത്തിന്റെയും എല്ലാം തുടക്കം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.
അന്നായിരുന്നു വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ മനുഷ്യകുലത്തോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്. ഇരുപത്തിമൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിടെ നബിതിരുമേനിയുടെയും സമുദായത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്‍റെയും കൂടെ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ വന്നും നടന്നും അത് പൂര്‍ണ്ണമാവുകയായിരുന്നു. അവതരണം പൂര്‍ണ്ണമായതോടെ മാര്‍ഗദര്‍ശനം എന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യമായി ഖുര്‍ആന്‍ മാറി.
ഇനി ഏതു കാലത്തേയും ഏതു കുലത്തെയും ഖുര്‍ആന്‍ മാര്‍ഗദര്‍ശനം നല്‍കി നയിക്കും. ഖുര്ആനിന്റെ പരിതിയില്‍ വരാത്ത ഒരു വിഷയമോ ഖുര്‍ആനിനുള്ളിലൊതുങ്ങാത്ത ഒരു വികാസമോ ഇനി നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തിലുണ്ടാവില്ല. ഓരോ പുതിയ കാര്യങ്ങള്‍ കടന്നുവരുമ്പോഴും ഖുര്‍ആന്‍ അതില്‍ നേരത്തേ എത്തിയതായി കാണുന്നതും അനുഭവപ്പെടുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്.
-----------------------------------------------------------------------------------
കടപ്പാട്:- ടി.എച്ച്.ദാരിമി. {മലയാളം ന്യൂസ്]
https://www.facebook.com/isakkisam
http://ishaquep.blogspot.in/
Wednesday, July 08, 2015
ഹൃദയം.
ഒരിക്കല്‍
നിന്‍റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക്
ഞാന്‍ നോക്കിയിരുന്നു.
ആ നോട്ടം തിരിച്ചെടുത്തിട്ടില്ല.
എവിടെ പോയാലും
ആ നോട്ടക്കറ അവിടെ ഉണ്ടാവും.
നിന്‍ ഹൃദയം വര്‍ഷങ്ങള്‍
രക്തം പമ്പ് ചെയ്താലും
അത് മായുകയില്ല.
രക്ത ധമനികളില്‍ അടിയുന്ന
കൊഴുപ്പിനോടുപോലും
നിന്‍ മനോവിചാരം
ആ നോട്ടം ചോതിക്കും.
ഹൃദയമേ നിന്‍ ആര്‍ത്തി
വിട്ട് വിശാലമാകൂ.
നമുക്ക് ചുറ്റും സൗഹൃതങ്ങളുടെ
പൂന്തോട്ടം സൃഷ്ടിക്കാം.
----------------------------------------------
വിട ചൊല്ലിപോകുന്നു റമദാന്‍... മടിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന മനസ്സ്... പ്രവചിക്കാനാവാത്ത നാളെ... ജീവിതമേ നീയെത്ര ചെറുത്‌..!!
Saturday, July 04, 2015
ആദര്‍ശകുരുക്ക്.
ജീവിത സായാഹ്നങ്ങളില്‍ വന്നുപോയ ചില പിണക്കങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയായിരുന്നു... തന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളോട്‌ നീതി പുലര്‍ത്തുകയും തന്‍റെ കഴിവുകളെ അങ്ങീകരിക്കുകയും തന്‍റെ സ്നേഹം പൂര്‍ണ്ണമായി സ്വീകരിക്കുകയും തന്‍റെ സൗന്ദര്യത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായി ആസ്വതിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ദിനം നമുക്കിടയില്‍ വന്നു ചേരുമെന്ന് ഇരുവരും മോഹിച്ചു. സ്നേഹം വിങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മനസ്സും, കാമം തരിക്കുന്ന ശരീരവുമായി അവര്‍ കാത്തിരുന്നു. ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന അര്‍ദ്ധരാത്രികളില്‍ ഏകാന്തതയുടെ ഭാരം സഹിക്കാനാവാതെ അവര്‍ നിശ്വസിച്ചു. ഒരു കട്ടിലിന്‍റെ രണ്ടറ്റങ്ങളില്‍ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും വര്‍ഷങ്ങള്‍ തള്ളിനീക്കി. ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ മരണം വന്നു കൂട്ടികൊണ്ടുപോയപ്പോള്‍ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചത് ഈഗോയോ ? ആദര്‍ശമോ ?
https://www.facebook.com/isakkisam
http://ishaquep.blogspot.in/
Subscribe to:
Posts (Atom)